Up and down.

Afgelopen week was een week van omhoog en naar beneden. In de week zelf omdat het tijdens mijn werk met ups en downs ging. Een echt down moment was wel toen we de politie moesten bellen om een kind op te laten pakken. Het is erg ingrijpend om te zien hoe een jongen waar je mee gewerkt hebt, die je weken achter elkaar probeert te bereiken opgepakt moet worden voor het voordeel van de rest. Zeker ook omdat het een wat aparte zaak is. Het gaat om een jongen die zijn hele leven al problemen heeft gehad, maar het werd pas echt lastig toen zijn moeder in Pakistan opgepakt werd. Misschien heb ik er al eerder over verteld, maar vorige week heeft hij dus iemand zijn hand er bijna afgesneden. Dit was op verzoek van de gesnedene, maar toch erg raar dat je zo’n verzoek inwilligt. Het punt is dat volgens het ziekenhuis hij geen psychiatrische ziekte heeft. En dat is tot op zekere hoogte ook zo, ware het niet dat hij problemen heeft met zijn gedrag. Hij is dus gedrags gestoord en dat hoort niet binnen de klassieke psychopathologie binnen het ziekenhuis. Toen we uiteindelijk niet konden besluiten waar hij naartoe moest, werd de politie gebeld. Het huis waar hij normaal blijft wilde hem niet meer hebben omdat hij een gevaar voor de kleine kinderen was, en bij ons was zijn gevaarlijkheid gebleken. Het rare achteraf gezien van de situatie is dat de jongen extra aandacht wilde. Die hij initieel niet gekregen heeft, maar een week later wordt hij toch opgepakt. Hij kwam door de gang naar het kantoor toe waar de politie op hem wachtte. Hij werd helemaal bleek, en je voelde de spanning. Uiteindelijk brak hij niet uit (zoals ik verwachtte) maar was hij ontroostbaar en in tranen. Het was hartverscheurend om hem te zien gaan met handboeien om. Huilend helemaal bang voor wat hem in de gevangenis stond te gebeuren. Een jongen die daar al geweest was, kon daarover vertellen. Hij was namelijk verkracht en mishandeld, door de gevangenen maar ook de bewakers hadden er een handje van. Verschrikkelijk als je daar naartoe moet. Maar een andere optie is niet aan het licht gekomen. Dan moet het maar zo. Die avond moest ik nog aan hem denken hoe hij in de gevangenis zou zitten. Hoe hij inderdaad een enorme klote tijd tegemoet gaat. En dat hij daarna misschien weer op straat gegooid wordt, wat natuurlijk ook niet bevorderlijk is. De dag erna hoorde ik dat hij door z’n groot ouders vrij snel weer vrijgelaten was, die zijn borgsom betaald hadden. 250 euro.
Dus uiteindelijk was het hele trauma niet nodig geweest, want de grootouders konden hem wel hebben. Maar dat was op het moment van de beslissing niet waar.
Erg down.

Up was wel dat we gewonnen hebben. De boks hebben gestreden tegen de Engelsen en met geen een try maar wel een paar goals hebben ze gewonnen. 12 tegen 6 geloof ik. We (ik Frits en liane) hadden de wedstrijd meegemaakt vanaf Hatfield square. Helemaal bomvol, hebben we daar staand naar de wedstrijd gekeken. Later kwamen Fiona en Kachiso (die we kenden van onze lodge) die mee gingen feesten. Uiteindelijk hebben we nog gefeest op square and zijn we later naar huis gegaan. De straten waren vol met feestende mensen, en wij hadden de muziek snoeihard aan, waarop iedereen op straat ook mee ging dansen. Kachiso ging met alarm lichten naar huis, stopte en tuterde de hele tijd met de muziek mee. We hebben nog 2 meiden van de straat op gepikt (2 random’s zoals fiona het noemde) en toen bleken dat ook nog bekenden te zijn. Echt een super avondje. Eerder die dag zijn we nog naar Pilanesberg geweest. Da’s een oude vulkaan met daarin allemaal dieren. Het is een beetje eenzelfde experience als kruger, maar dit park is een stuk kleiner. En dichterbij pretoria (1 ½ uur rijden). We zijn vroeg (4 uur) opgestaan om daar naartoe te gaan, samen met Denise en Sanne die weer terug waren, en ook Liane en Frits waren mee, ietwat krap met z’n 5en in de auto. Hebben we neushoorns gezien (volgens mij de wijd / witte variant) en leeuwen. Dus nu heb ik de Leeuw, De neushoorn, De gnu (je weet wel die beesten die de vader van simba vermorzeld hebben) olifant en de hippo gezien. Volgens mij is dat dan de grote 5, maar ik kan me vergissen. Erg mooie omgeving. En het is ook een rondje, elke heuvel is gemaakt door de oude vulkaan, maar de vele jaren die erover heen gewaaid zijn, is alles helemaal afgevlakt, geen scherp gebergte hier. In de auto vertelde Frits ook dat hij een auto gekocht had. Een oranje kever, old school. En hij nodigde me uit om vanuit Zuid Afrika naar Europa te reizen. Een idee wat me heel erg aanstond. In 2 / 3 maanden door heel Afrika reizend terug naar huis. Voordelen van de kever was dat VW overal verkocht werd, de motor was 10 jr. oud, en goed te maken. Alleen moeten we nog even uitkijken of we tussen de oorlogen door kunnen reizen. Want het moet natuurlijk wel een beetje veilig zijn. Maar wat een super idee.

Dit omdat het idee van India in eerste instantie nu weer afgewezen is. De school is kennelijk niet helemaal op de zelfde hoogte als mij. Het is nu ineens ook niet meer mogelijk om 6 maanden stage te lopen, het kan alleen 3 of 10 maanden, als we volgens de regels werken. Dus goed als ik dan echt in Nederland moet stage lopen, wil ik wel die reis mee pikken. Dan ga ik in de zomer wel door.

Verder heb ik ook nog plannen gemaakt voor december. Om dan naar de Westkaap te gaan, en vanaf het noorden naar onder te rijden, samen met Agnes. Lijkt me toch ook erg fantastisch. En daarna zou ik dan door gaan met Elma, naar het noorden om daar de kerst te vieren. Heb alleen nog geen plannen voor oud / en nieuw. Maar ja dat komt vast nog wel. En anders oud en nieuw in pretoria.