back again

Hi i'm back home, safely
soundly
and having a ball with summer ! WOHOO : )

blogje lys blogje bjarni

natuurljk heeft lys ook nog wat geschreven over haar avonturen, daar wilde ik nog wat extracten aan jullie geven.


dinsdag 29 april.
voeg om 7 uur, want we moeten ongever 7 a 8 uur in de auto zitten. in 2 dagen naar cpetown heel veel rijden dus, onderweg nog in slaap gevallen we hebben geslapen in het karoo nationaal park. her was al donker buiten toen we de tent op zette, dus er viel weinig te zien in het donker. en vervolgens was daar een restaurant gelukkig om iets te deten. een herlijke lambstew in een potjie (spreek uit poi-kie) voor 7 euro 50. woensdag weer vroeg op. een rit een game ride gemaakt en daarna inpakken en wegwezen. in mattiesfontein heerlijk gelunched. een engels dorp eigen lijk. een fantastisch gebouw met een chitterende engels aandoende tuin. vandaar uit door naar stellenbosch, war we een wijnproverij gedaan hebben en een doos heerlijke wijn meegenomen. door stellenbosch gereden, want elma heeft hier 4 jaar gestudeerd een prachtig stadje met prchtige huizen en gebouwen. en rond 6 uur kwmen we aan in Cape Town, wt een stad, enorm zoeken naar de jeugdherberg, nou die zit dus midden ine en uitgaanscentrum. aan lawaai geen gebrek. allees nmee naarboven gesjouwd, want je kan niet in de auto je spullen achterlaten. van daaruit naar de zee kant van CT grote boten en een enorm hoeveelheid winkels. en restaurants aan het water. maar het waide zo ontzettend hard dat we binnen moesten zitten. maar heerlijk vis gegeten. ook nog een kaartje voor roobbeneiland gekocht. ik ga alleen wat voor de rst van de week was volledig uitverkocht. we zullen zien op vrijdag. nu nog even douchen en een dot whiskey.


Dag4 op de toer naar kaapstad. We zijn nu op de helft van de eerste helft. Het is 1.37 uur, en we zijn net bij matjiesfontijn geweest. Lekker wat gegeten. Het is erg raar om van de weg af te komen waar het woestijn is naar een restaurant, wat erg koloinaal aan doet en waar het helemaal groen is. de wijdsheid van de Karoo is onbeschrijfelijk mooi. het houd ook maar niet op. we zijn nu al een goed aantal uren aan het rijden en de lange weg naar het zuiden blijft maar gaan. er zjin wel de karooo ossies. kleine striken die op het zand staan. ik vind het echt prachtig om mee te maken. zometeen eerst een wine farm aandoen, om vervolgens naar kaapstad te gaan. daar blijven we 3 dagen voordat we weer omhoog gaan. de afgelopen dagen zijn we nog in het golden gate national park geweest, bets mooi, maar ook best koud. ik had niet verwacht dat het in afrika nog zo asociaal koud zou kunnen zijn. Dat lys er is, is een beetje lastig te omschrijven. ze was niets veranderd het was weer als vanouds. ik weet ook niet zo goed wat ik verwacht had, misschien een heel ander mens, maar dat is ze niet. ze vond het wel een super actie dat ze zelf met het vliegtuig gegaan was, en achteraf bleken alle zorgen om niets. ik was ook trots op haar, vond het een hele goede actie, ook omdat ze van tevoren nogal wat tegenreaties had op het idee om naar afrika te komen. de trip wort volgens mij alleen maar toffer, of mooier. we gaan nog naar namibie en botswana, misshien nog een klein stukje zimbabwe voordat we weer terug gaan.

de wegen hier zijn lang uitgestrekt. en recht, kaarsrecht. tweebaans, daarom heeft het ook wat minder weg van een snelweg. omdat het twee baans is. goed ja altijd leuk zo'n tripje. zeker een aanrader.

Dag 5. of 4
ik ben de tel een klein beetje kwijt. vanavond nog in kaapstad gegeten. lekker wat vis. de boel is hier wel wat duurder, maar op zich nog goed te doen. de groep begint nu toch wel moe te worden hebi k het idee,
ik vind het zelf iig best vermoeiend allemaal, maar wel fantastisch. het is erg lekker om onderweg te zijn. Ik weet niet hoelang de spanningen nog blijven. er zit altijd wat spanning in de groep, denk ik. tenmisnte tot nu toe een groep mensen wat langer bij elkaar in mijn hoofd is altijd wat spannend geweest. wat ik belangrijk vind is dat lys het erg prettig vind tot nu toe allemaal.

de foto's die ik gemaakt heb zijn ook erg mooi geworden volgens mij. vandaag was er nog wel een straat jongetje. die vroeg natuurlijk om geld. blijft moeilijk om kiddo's in zo'n situatie te zien. ik zach een vrouw in een auto geld geven, en toen dacht ik een tweede keer na over dat ik hem afgepoeierd had.

je bent hard, maar je hoeft het neit te zijn. het staat helemaal, maar net hoe je je voelt zeg maar. Maar het is wel een naar gezicht, zo'n arm scharminkel.


goed volgende dagen nog naar de tafelberg, en cape point en nog iets, kweet niet precies wat maar daarna gaan we dus naar boven naar namibie.
dune 45 foto's zijn prachtig, ik kan niet wachten totdat wij er zijn.



later meer uit Zuid Afrika.

Bjarni.

PS:als het stuk van lys niet leuk was, had ik het niet moeten posten.

en de spel fauten zijn allemaal door bjarni gemaakt.

Suncity en Pilanesberg II

Beste mensen vrienden en familie en kennisen van de collega's van die vrienden en familie.
Ik ben er weer eens op uit geweest en heb wat foto's gemaakt van mensen en dieren en hier en daar ook planten.

check het uit op
http://picasaweb.google.com/bspans/

duik foto's

Beste mensen,

hier mijn duik foto's.

ook te bekijken in het online album

Een weekje visa updaten

Dag 1,
De eerste dag begon vrij vroeg, de bus ging om 7.15 uur weg.


In de bus was er een engels man die te horen krijg dat hij bij de grens zou blijven plakken. Het was namelij kzo dat je van tevoren je visa gehaald moest hebben, om vervolgens naar de grens te gaan. Het zou ongeveer 30 min duren en daar kon de bus niet op wachten. Ik had ook geen visum (wat een verassing), ik ging er van uit dat je die bij de grens kon krijgen.
Maar goed helaas. Dan zien we wel hoe we er komen.
Na een vrij lange reis door het niet onaardig ogende landschap van zuid afrika, kwamen we bij de grenspost aan. Ik moest mezelf eerst laten checken bij de ene kant en doorlopen naar de andere kant. Mozambique in. dus ja dat had ik zelf niet helemaal door, dus vroeg ik aan de bus chauffeur, hoe gaat we nu verder. Hij begon mij te melden dat ik veel te laat was en dat ik op moest schieten doorlopen naar de adnere kant. Maar ja nee eigenlijk kon ik ook wel gaan zitten, ik zou een lift van hem krijgen. We moesten alleen nog even op de hostess wachten. Dikke prima, ik had nog steeds last van mijn enkel en met duiken in het voouitzicht wilde ik niet teveel mijn pootje belasten. Uiteindelijk ging de chauffeur weg. Kwam weer terug en zei dat ik rustig naar de andere kant kon lopen. Immers vrouwen zijn soms moeilijk. Snap jij het nog? Ik niet meer, kwam er dus op neer dat ik wel ging lopen. Is niet zo verschrikkelijk, zolang ik mijn visum maar krijg. Ik wist ook niet of ik nu wel of niet mee zou kunnen. En om de druk op te hogen was alles en iedereen ineens portugees aan het praten. En de borden waren dat natuurlijk ook, portugees. Anyway. Ik kreeg mijn visum en omdat de bus moest wachten op de check van customs, was de bus zowiezo vertraagd dus was er geen probleem dat ze op ons moesten wachten. Wij moesten eigenlijk op de bus wachten, want de customs was ook een beetje wazig. Scheurden alle tassen uit de bus, maar toen paste het niet meer toen ze het erin wilde doen.
Gelukkig kon onze bustrip door gaan.
Dat is het mooie van (Zuid) afrika. Ze hebben hier een gezegde waar ik het misschien al eerder over gehad heb “trust the process”. Dus je moet niet gaan stressen als je bij de grenspost achter gelaten kan worden, het proces van reizen naar maputo komt toch wel in orde. Ik denk dat als iemand dit zegt in europa, je moet bij de grens wachten tot de volgende bus die ‘s nachts komt. Dat dit ook echt zo is.

Dus eindelijk in maputo aa ngekomen, ik vond de 7 uur ook wel genoeg om in de bus te zitten en er werden 3 ontzettend slechte films vertoond die snoeihard aan stonden. Ik noem (zoek maar op www.imdb.com )
Steven segal’s urban justice het altijd leuke vietnam verhaal WAR CAMP de eerste film was eentje die ik totaal niet gevolgd heb, maar ook daar werd erg veel gemoord en vernield.

Dus in maputo zouden we eigenlijk naar the base. Helaas deze was vol dus naar Fatima’s. hier een paar biertjes gedronken en we moesten de volgende dag om 5.30 weer paraat staan voor de bus naar TOFO



Dag 2.


Tofo, of tewel het beach plaatsje vlak bij Imhambane lach weer een volle dag reizen verder. We stonden vroeg op, de douche deed het niet echt dus dan maar met vieze kleren in het zweterige bus gebeuren. Bij de bushalte, of ja station, of ja eehm hoe noem je zoiets misschien kan je het omschrijven als een taxi ramp. Het komt er op neer dat hier veel bussen weg gaan, er wordt je van alles aangeboden. En dat was maar goed ook, want ik had water en airtime nodig. Water was 20 metical. (delen door 3 voor rands, dat deel je door 10 voor euro’s), en airtime was ook 20 metical, maar ik had geen metical meer. Maar wel 10 rand. Maar 10 rand moet je keer drie doen, dus das eigenlijk 30 metical dus ja je gaat natuurlijk geen 10 metical verspillen, ons bint zuinig . Ik had de dag ervoor gelezen dat je bij een deal niet afgezet wilt worden, maar bij een deal hoef je ook niet erg veel winst te maken. Als iemand erg desperate is voor geld. Dan heeft hij het waarschijnlijk harder nodig dan jij. En in het boek was het in een dorp, en in dat dorp hoefde je dus niet zo laag te gaan dat het afzetten was. Dus 10 metical terug en 20 airtime voor 10 rand.

Goed na wat gehandel op naar TOFO.

De bus was erg krap. En erg warm, maar de ramen waren zo’n beetje constant open. Waardoor je wel het gevoel hebt dat je de hele tijd weg wappert, en je ogen tranen als. Ja tranenede ogen. Maar goed was wel relaxed tripje.
Het volede erg goed om weer onderweg te zijn. Erg goed kan ik zeggen ook omdat ik het duiekn in het vooruitzicht had. Ik wist niet wat dit duiken zou betekenen. Maar een nederlands meisje in de bus had het over Wale sharks, of ja hoe vertaal je dat , inderdaad, walvishaaien. En over baracuda’s, of nee eehm hoe heten die dingen ook alweer. Platvissen pijlstaart roggen. Anyway toffe dingen en het mooiste rif! De engelsman die beaamde dit. Ja ik weet niet altijd wat ik eigenlijk echt ga doen. Duiken tof!, maar wat dit nu precies allemaal bevat. Aangekomen bij bar babalaza, kwam ik erachter dat ik helemaal niet naar tofo ging. We gingen naar Barra, en dan moet je bij Bar babalaza eruit. Barra is een klein kutplekje naast het niet al te grote tofo. Wat neer komt op een straat met 3 uitstulpingen.
Dus op naar barra, lift gepakt van eimand die die kant op ging. En daar kwamen we bij het strand. Eindelijk kon je de zee weer eens zien. SUPER mooie zee. En het was een enorm golven verhaal. Er was namelijk ook een hurricane bezig tussen Mozambique en Madagaskar. Wat mijn zee duiken in gevaar bracht, maar wat wel mooie geloven opleverd.
Kamer was €7.50 per nacht in een hut, op het strand.
Dus dat was wel prima, eten ja dat moet je wel allemaal betalen. Maar goed boeiend komt wel goed.

Eten, ja ik was bij eten gebleven. We zaten in een resort, of een lodge. Of nouja alle twee in een. Waardoor ik altijd het gevoel heb dat ik heel rijk ben. Want ja als je wat wilt komen er gelijk mensen op je af die je willen helpen en je drinken willen geven of eten, precies waar jij naar het strand zit te kijken. Je hoeft niet eens op je reet op te liften. Echt erg. Ik begon me al schuldig te voelen, maar gelukkig was de engels man er om mij te vertellen” chill relax you’re on holliday”. Wat natuurlijk ook waar was. ‘s avonds naar de zee gekeken en ik moest mijn eerste hoofdstuk PADI open water course door.
50 bladzijden over lucht en hoe dat onder druk meer volume heeft en dat je een klaplong krijgt als je van 30 meter ineens omhoog gaat zonder dit relaxed te doen want de lucht in je longen is gecompressed, maar zet uit als er minder druk op zit. Eigenlijk best logisch. Maar het duiken was dus nog best wel een klein beetje technisch.
‘s avonds nog met het nederlandse meisje afgesproken bij een full moon feestje. Maar helaas volgens mij was ze net ietsje meer kapot dan mij, want haar ben ik niet meer tegen gekomen.


Dag 3.


‘s morgens om 8 uur de volgende dag begon mijn eerste dvd verhaal, moest behoorlijk wat stof doorwerken in 2 dagen. Want dan kon alle tijd besteed worden aan de open dives. Dus in de zee. En niet in het zwembad.
Goed prima super allemaal heel erg leuk. Erg raar natuurlijk om je adem neit in te hoeven houden onder water. En je moet allemaal leuke dingen doen als bijvoorbeeld, wat te doen bij geen lucht, wat te doen bij geen duik bril, wat te doen bij … nouja alles wat mis kan gaan en hoe je het goed moet doen wordt behandeld.

‘s avonds nog even snoeihard studeren en lekker vroeg naar bed. Want ik had inmiddels woensdag, donderdag en vrijdag niet echt geslapen.
Dus vandaag zaterdag was wel erg prettig om niet de hele tijd te hoeven gapen onder water.

Andere leuke dingen gedaan als zweven, onder water, en je duik uitrusting uit doen, onder water, en je duikbril af doen en gaan zwemmen zonder duikbril, onder water. Goed het idee is dus dat je vaak onder water bent. Het is toch ook een duik cursus.

Mental note Hmm, misschien die laatste passage voor stijl even weg halen.

En morgen gaan we echt de zee in.

Dag 4

ik was een beetje zeeziek toen we uiteindelijk het water in gingen. de zee deint toch best wel daar aan het indische gedeelte. en ja als je dan met je volledige bepakking je finns nog aan moet doen. was niet erg prettig. onderweg naar beneden gingen we via een boei. met een lijntje naar beneden. ik was nogal verbaasd hoe snel je beneden bent. ok het was ook niet extreem diep iets van 8 meter ofzo, maar toch had ik verwacht dat het langer zou duren. ik ging aan de hand van de instructrice (letterlijk) langs het rif. en zag erg veel mooie dingen. in mijn logboek staat een lionfish en een moorish eel, eehm ja en nog veel andere toffe dingen.
ook was er een vis die een beetje flammen op zich had erg mooi. de kleuren onder water zijn een beetje anders maar de vissen zijn soms toch erg fluoriserend.

de 2e keer het water in moesten we weer wat skills doen. dit keer was ik weer met mijn buddy brian. ik had niet helemaal door hoe ik naast hem moest zwemmen, immers het padi boek had het erover dat een leid en de andere die volgt. maar in dit geval was het Sarah die leidde en wij moesten volgen. dit was nogal wat frustrerend want onder water was dit niet helemaal duidelijk. boven gekomen gooide ik de gewichten gelijk de boot in, wat niet de bedoeling was. ik kreeg de wind van voren want je kan de boot beschadigen en de tenen van de vriendelijke mozambiqueaan die je probeert te helpen. dus weer wat geleerd.
Dag 5
vandaag gingen we naar 11 meter. en deze keer ging alles vrij tof. we moesten onze bril weer vol laten lopen en ja nog wat andere skills aan de boven kant. ook met een compas kijken waar je langs gaat. en dat was allemaal goed gegaan. vandaag was ook het eind examen. ik had een 90 %! dus ik ben erg goed in leren als ik op een schiereiland zit waar niet erg veel te doen is behalve leren.
dus ja en de 2e en laatste duik was super tof. we gingen naar mikes cupboard. op 15 meter diepte. het zijn allemaal vrij grote potholes. en daar zwem je dan dus wat tussen door. ook nog gezweeft, of de Hover skill. ik ben erg goed in het controleren van mijn drijven door middel van mijn longen. aangezien ik nogal groot ben (volgens de kleine instructrice) heb ik daar een voordeel in. erg grappig dat je dus met je longen zo'n beetje alles kunt doen. we hebben banded boxer shrimp gezien, enneeeh een schildpad, of een tutrtle nouja weet niet precies wat het verschil is, maar erg leuk om hem zo door de blauwe zee te zien zwemmen. ook nog een hele hoop andere mooie vissen. kleine oranje slakjes en eeh, nog een octopus gezien. en eehm nouja de rest heb ik in mijn logboek geschreven.
toen we bijna boven waren schreef Sarah dat we nu echte Divers waren. Een super gevoel van geslaagdheid ging door me heen. ik had onderweg wel wat kleine crisisen doorgemaakt. mijn geld was namelijk op ! en mijn nieuwe pinpas had ik nog niet bij me, dus dat was erg klote. toen hoorde ik van een duits meisje dat je ZA niet meer in kon omdat de nieuwe regels van kracht waren. dus moest ik via Malawi naar ZA vliegen !!!! argH! ik zat dus goed in de knoei, maar hield mezelf voor dat stressen en "worrying" niet echt heel veel zou helpen. en uiteindelijk zijn we er nog goed uit gekomen. ik ben op dit moment wel gecertificeerd, maar dat diploma houden ze nog totdat ik hun volledig betaald heb. ik heb namelijk mijn status van open water naar scuba diver gebracht waardoor ik weer 1000 rand terug kreeg.
en dat verhaal van die duitser klopte niet.
Dag 6,
Kanker vroeg opstaan om maputo te halen.
dat bleek wel mee te vallen, want ik kon geen bus meer reserveren. ik hoorde toevallig dat een koppel uit Neilspruit naar de grens ging precies op de dag dat ik in maputo moest zijn. Ik vroeg ze of ik mee kon en dat was helemaal geen probleem. dus stress reactie 3 was ook al onnodig. 's ochtend sniet al te vroeg op staan, om 8 uur ontbijtje. en ja tegen een uur of 4 was ik in maputo. daar kwam ik nog wat mensen tegen een ier een braziliaan en een Zuid afrikaans meisje. we zijn Maputo nog even in geweest en kwamen uiteindelijk terecht bij een super leuke nacht club, of kroeg. De eerste tent die voor mij authentiek over kwam. en er was super goeie live muziek. Echt een top avond.
Dag 7,
Ach aan alles kwam een eind, maar misschien dat ik nu wel geslaagd ben.
ik ben geslaagd, en kon de bus pakken en heb een maandje verlening gekregen.

dag 8.
Ja toen was ik weer terug in pretoria. ben als eerste naar het postkantoor gegaan om mijn pinpas te halen en die lui in Barra te betalen. daarnaast mijn vlucht veranderd naar 29 juni 2008. en daar mee samen met een bank afschrift naar de tijdelijke residentie afdeling van home affairs gegaan. na een lange tijd wachten in de cue mijn formulieren gekregen ingevuld betaald en nu is het een kwestie van wachten of mijn geteken goed gekeurd wordt.

's middags nog naar het brooklyn mall geweest en sweeny todd en micheal clayton gezien. tijdens de tweede film had ik het voorgevoel dat ik te laat zou zijn. het was inmiddels 22.30 uur en ik moest naar huis fietsen.
ik moest alleen maar naar beneden dus ik had wel erg veel tempo. en dat hield ik ook zo, als een idioot naar huis gefietst. en in eens waren daar twee mannen die uit een greppel kwamen. Ik schrok me dood en zette extra aan, de snelste van de twee kwam nog achter me aan gerend maar gelukkig konden ze me net niet te pakken krijgen. Ik ben niet vaak zo bang geweest, en met de schrik kwam ik thuis. deur op slot en mezelf voor mijn kop geslagen dat ik zo dom geweest kon zijn. tijdens de film dacht ik nog "fiets naar huis in pretoria, you'll feel Alive". Zulke avonturen krijg je volgens mij maar een keer met zo'n afloop. Dus in het vervolg weet ik nu wat het is, om bijna beroofd te zijn. . .

Mijn euforische gevoel van de afgelopen dagen in Mozambique werden dus vrij snel de kop ingedrukt. toen ik op mijn werk verscheen kreeg ik te horen dat een patient twee keer geprobeerd heeft om zichzelf te verhangen.


Welkom terug in Zuid Afrika.

December en een klein beetje januari

Het is alweer absurd lang geleden dat ik wat gepost heb en er is ook absurd veel gebeurd. ook al doe je niet zoveel, dan toch kan er nog best veel gebeuren, zonder dat je zelf dus al teveel actie onderneemt. Veel dingen worden hier de laatste tijd ook voor me geregeld. Het kolonialisme komt naar voren en ook de cultuur, reizen als een man heeft zo z'n voordelen. Je hoeft in Kariba, Zimbabwe, bijvoorbeeld niet te koken. In Mijn kerst oord Mutali falls, heb ik echter wel gekookt, ook omdat er verder niet zo donders veel meer te doen was dan kijken naar de natuur, het groene bushgebied (niet refererende aan de president) in het noorden van limpopo. Het aparte van die trip was dat ik me af en toe af vroeg, of de gids nu een nieuwe weg aan het maken was, of dat hij echt wist waar hij was. Ook al was er een spoor, een weg zou ik het nog niet durven noemen.


Ik ben gewend aan Asfalt, asfalt met mooie witte strepen, die af en toe onderbroken worden om aan te geven dat, als je wilt, je iemand in kan halen. Naast die witte strepen zijn er af en toe ook nog wat reflectors, die aangeven dat als je daar naar toe gaat, het prima is, maar dat je dan niet meer op de weg rijdt.
Wegen zijn soms een ruim begrip, in het filmpje (als ik die nog weet te uploaden) krijg je misschien een beetje een idee van wat in Afrika al als weg geld. Zimbabwe is echter een heel ander verhaal. Daar rij je niet op een weg, maar meer potholes, of "zwembaden", CQ grote gaten met teer aan elkaar genaaid worden. ooit in de vorm geweest van een weg. 's nachts rijden is dan ook extra leuk, omdat iedereen, door die potholes, met groot licht gaat rijden, om meer te zien. Dit werkt, totdat je een tegenligger krijgt die ook groot licht heeft, en dit niet uit doet.

Onderweg las iemand een stukje uit de lonely planet (van 10 jaar terug, toen het nog off te beaten track was) voor over Afrika, it's sometimes unconfortable, sometimes disguisting, or maybe even downright scary. Nou toen we met 100 km/u door een bocht gingen en er super grote "truck" lichten op ons af kwamen, moest ik dat laatste toch wel zeker beamen. Ik leefde nog na die bocht, maar mijn hart zette zich toch wel even schrap. Sibasa waar mijn trip begon was overigens ook erg leuk.


De mensen daar waren erg lesbisch, maar ook grote genieters van wat ze zelf "greenies" noemden.



Het getrouwde stel (ja dat dat kon in Afrika ik wist 't niet) Fliss en Fiona hebben me van veel groen, discussie, en eten voorzien. het was een begin van unwinden na een periode van toch wel zwaar werken in het ziekenhuis. Het begint je gewoon wel wat op te breken als je een paar maanden achter elkaar met de kiddies bezig bent. en het geziek over dingen die je wilt lenen en dat dat dan weer niet mag, omdat het van iemand anders is, en je het misschien gaat stelen. en dat dat niet zo tof is, het is gewoon van mij en niet van jou en daarom ben jij niet iemand die het mag lenen. Lange verhalen over kleine dingen. Een verzoek om een midget golf setje te lenen moest zo hoog als de Central Executive Officer (kortweg CEO) gespeeld worden, om het een paar uur te lenen. Het ene moment is niets mogelijk, maar toen ik begin dit jaar, vandaag, op de afdeling kwam. Waren er ineens spellen, ballen, cricket bats. het is erg apart, niets is mogelijk, maar veel gebeurd. goed terug naar sibasa, Daar was ik stoned, dat is ook te zien aan de eerste foto's van het nieuwe fotoboekje wat ik nu nog aan het uploaden ben. Goed toen door naar mutali falls,















ja ook daar spreken de foto's voor zich, ik heb ook nog een paar filmpjes gemaakt over douchen. dat gaat in een emmer, met rivier water, als je het warm wilt hebben, mag je dat rivierwater nog even koken. verder hijs je het ding op en zet je de kraan open, je doucht totdat het water op is, en dan ben je klaar. Veel regen, maar ook veel zonneschijn, de uitzichten zijn fenomenaal, het gevoel van de enige in een circkel van 15 km zijn is onvergetelijk. voor het eerst zag ik vuurvliegjes. ze zijn kleiner dan dat disney ze aan mij voorgestled had, maar niet minder magisch. We hebben nog gedag gezegd aan een olifant, of 2, en na een paar dagen chillen zijn we op weg gegaan naar pretoria.

mijn contact voor Zimbabwe was fiona,



met haar vriend blessed


ze zat in Mozambique toen ik in mutali falls zat (mutali = no network coverage).
ze zou in mozambique naar zim gaan. en mij ergens de 28ste ophalen bij beitbridge, de drukste grens overgang tussen zim en Za, maar voordat ik weg ging kreeg i khaar niet meer te pakken. zal wel in MOzambique zijn dacht ik. ik kreeg haar maar niet te pakken, geen sms gekregen niets. dus ik had de moet al op gegeven en ging bellen voor andere nieuwjaarsavond/dag feesten. op een gegeven moment kwam de auto op een T splitsing aan, links was naar pretoria, rechts was naar beitbridge, waar ik afgezet kon worden. Wil je nog even bellen? vroeg Elma, of geloof je het wel.
ik dacht shit ik geloof het wel, maar laten we het nog 1 fucking keer proberen. Ik was het een klein beetje zat om niet te weten waar ik aan teo was.
.......... tuuut.............. tuuut........... verdomme hij gaat over...tuuut.......
[F]hello? hang on Bertie? yes hello, how are you.
good, so eehm yeah we'll be in beitbridge this evening.
[b] Are we still on for zim, or what's happening
[F] yeah I don't know do you, ow wait can i call you back because i'm gonna ask Blessed 10 minutes we're in a shop.
[B]Ok make it 5 because we're at a crossing and want to go to pretoria so, people waiting you know?

dus, mensen mij vragen wat wordt het, en ik moest toegeven dat ik nog steeds niet wist hoe en of wat. anyway na dat we dus langs de weg wachtten op de 5 minuten om te verstrijken belde ik terug.

[B] so where are you?
[F] I'm in pretoria!
we're doing shopping, so yeah we'll go to beitbridge and be there somewhere tonight, either we crossi it tonight or tomorrow morning.
[B] What are you doing in pretoria,

goed nou uitiendelijk was ze niet in het geplande Zimbabwe, maar in pretoria, en moest ze nog naar beitbridge toe komen. ze was verschrikkelijk te laat waar ik opgepikt zou worden, maar goed ik ben opgepikt.

Zimbabwe is een kut land om in te wonen maar mooi om in te reizen.
de grensovergang is toch wel iets anders dan die van de shengen landen, met je race maar door policy.
Je wordt eerst gestempelt aan de ZA kant. het was donker dus het was grimmig. gelukkig was Fiona best wel dronken, en was erg vrolijk. ook tegen de officials, waar ik normaal een soort van respectvolle angst heb tegen mensen in pak, ging zij er tegen aan praten, en dan ook vooral aangeven dat ze zelf dronken was, en de officials zaten net zo hard te lachen als zijn. Fi was ook mensen aan het aanhouden en zeggen dat ze de andere kant uit moesten. goed na[semi] lang wachten toch de brug over. kom je aan bij de zim kant. lekker warm, zweterig, regenachtig. donker grimmig, veel mensen die met een lang gezicht wachten. en fiona zat alweer wat aan te koten met Dennis, de aardige dennis vroeg wat voor een currency ik wilde betalen. Mijn visum 210 ZA Rand was al snel verkregen en ook dennis kon zijn lachen moeilijk ophouden toen hij gevraagd werd of hij ook Party Time wilde in kariba.
na [semi] lang wachten mochten we ook daar door rijden. mijn eigen wiskey begon ook te werken dus zei ik erg grappig heel vaak sure tegen de 3rd party insurance guy. die wat wilde verdien. waarom waarop weet ik niet, maar het is een officieel zooitje ongeregeld.

goed we gingen door naar Zim, de Holliday in Express < wow dat klinkt modern.
of ik 100 US dollar wilde betalen voor slapie slapie. Ik dacht er geen, of nouja misschien 0.00012 seconde over na en besloot om in de auto te slapen. Deze mulungu heeft geen dollars. En zeker geen 100 voor 1 fockin' nachtje slapen zonder ontbijt. Want er was geen eten. toen gingen we de volgende ochtend weg, maar niet voordat er eerst geld en benzine geregeld werd.
De biljetten begonnen bij 10 dollar, in de jaren 90, en nu zit je op 10.000 en dat is dus 3x nix. ik heb uiteindelijk geld gewisseld voor 1000 rand <10€ is 200 miljoen Zim dollar. dat wordt uitbetaald in 200.000tjes en 500.000tjes.
de dag erna kreeg ik te horen dat de 200.000tjes uitgefaseerd wreden en de volgende dag niet meer bruikbaar waren. Daar zit je dan met 100 miljeon aan 200.000tjes, da's een hoop biljetten, die nog minder waard worden dan wc papier. gelukkig bleek het achteraf tochn iet zo te zijn. het was gewoon omdat mugabe wat geld op de bank wilde hebben, want iedereen had zo'n beetje al het geld stiekem thuis gehouden en het geld was OP!. tegen het einde van min trip was 1000 rand overigens 300. miljoen.
goed onze trip, eerst naar harare, dna naar kariba, 1300 km door een land met een klote weg, klote eten, wat betekend niet echt keus om te eten, als je honger hebt smaakt alles natuurlijk. het was erg mooi zeker de grote heuvel keien, waar water uit komt, wat een natuurlijke bron is. het land is zo'n schoonheid dat je haast niet kan geloven dat ze het zo verneukt hebben. aankomend in harare, mocht ik geen foto's maken van het presidentiele geneuzel, er staat op de hoek van de straat een militair met een ak47 die best bereid is om een van je foto toestellen, of je leven te be-eindgen.
benzine wordt geregeld, maar de prijs stijgt als ze een witte zien. en het is een pomp die open is, er is wel benzinen maar het is een enorm gezeik om het te krijgen. trek er gerust 3 uur voor uit.
onderweg naar kariba hebben we bijna 3 wilde dieren over reden, namelijk
een hyena,
een chivet >een grote chivet kat
en een paar kleine spottet jenets,
ow ja en per ongelijk , die wel raak was, een arme damn ik kan niet op de naam komen, zo'n beest wat van kleur verschilt. help me in de reply posts.


dus, aangekomen daar wezen slapen bij toen nog onbekenden Kariba.


View Larger Map


View Larger Map



View Larger Map


View Larger Map

[tjek wat is pretoria dan ver weg, kariba bovenaan pretoria onderaan]

een super tijd gehad, maar wel armoedig. je moet maar afwachten wanneer je eet.
verder zijn de winkels bijna leeg. en je moet best veel betalen voor iets. wie heeft er voor 't laatst nog 1.9 miljoen neer gelegd voor een flesje cheap ass fruchten limonade meuk. nouja warm water was er niet koud water om te douchen sporadisch, en daar heb ik bye the way ook nog diarree aan over gehouden. moet je maarn iet in een township gaan wonen als je dat niet kool vindt. Vond het zelf best een avontuur en de mensen zijn ontzettend aardig. ze nodigen je uit voor eten, ook al hebben ze dus niets, ze nodigen je overal voor uit. Ze zijn blij als je er bent lachen vriendelijk, kortom ontzettend gastvrij en ontzettend vrijgevig. voor verdere mooie foto's en dergelijke over wild leven wat dus in de achtertuin van de township was,
tjekt men the

new album
http://picasaweb.google.com/bspans/SibasaMutaliFallsZimbabweKariba
en misschien later the
new video's

ben nu kapot en ga pizza eten. ik hoop dat jullie allen die dit lezen een fantastisch superdelux geweldig 2008 hebben en Maitibasa, voor dankjewel voor ja dat jullie er zijn :)

groeten
Bjarni.